DÜZCE İLİNE AİT GENEL BİLGİLER

İlçe Sayısı

Bld. Sayısı

Köy Sayısı

Yüzölçümü

Nüfus

7
7
301
3.641 km²
346.493

Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Düzce'nin kuzeyinde Akçakoca, kuzeydogusunda Yigilca, kuzeybatisinda Çilimli ve Cumayeri, batisinda Gümüsova ile güneydogusunda Gölkaya ilçesi bulunmaktadir.Düzce, Bolu ili topraklarinin bati ve kuzeyinde, Sakarya ilinin dogusunda ve Zonguldak Ilinin güneybatisinda yer alir. Kuzeyinde Karadeniz ile sinirdir. Diger illerle sinirlarini tabii sinirlar olusturur. Bu sinirlar kuzeybatida Sakarya ile Melen Çayi, bati ve güneyde daglarin üst kisimlari olusturur. Ili çeviren daglarin ortasinda Düzce Ovasi yer alir. Düzce Ovasini Büyük ve Küçük Melen çaylari, Aksu ve Ugur Suyu sulamaktadir. Efteni Gölü'nün (Melen) kuzeybatisindan çikan Büyük Melen Çayi kuzeyde Karadeniz'e dökülür. Babadagi'nin eteklerinden kaynaklanarak batiya dogru akan Küçük Melen Çayi Efteni Gölü'nü besler. Küçük Melen'in üzerinde Hasanlar Baraji kurulmustur. Hasanlar Baraj Gölü de ilin en büyük gölüdür. Deniz seviyesinden yüksekligi 160 m.

Düzce'nin jeolojik yapisi, I. Jeolojik (paleozoik) zamanda olusmus arazi üzerinde II. Jeolojik (Mezozoik) zamanda biriken tortullarin III. Jeolojik (Tersiyer) dönem baslarinda, Alp - Himalaya kivrimlari olusurken ortaya çikmistir. Zamanin ortalarindaki asinmadan sonra bütün halinde tekrar yükselmistir. Bu yükselme esnasinda Kuzey Anadolu Fay Hatti olusmustur. Bu hat Düzce ovasinin güneyinden geçmektedir.

Ilin ekonomisi, tarim, hayvancilik ve ormanciliga dayalidir. Düzce Ovasinda çesitli ürünler yetistirilmektedir. Belli basli yetistirilen ürünler; seker pancari, patates, bugday, misir, sogan, findik, elma ve armuttur. Sanayi bitki ürünleri de son yillarda artmistir. Eski yillarda tarimin temelini olusturan, kendine özgü kokusu olan ve nikotin oraninin düsüklügü ile ünlü Düzce tütünü önemlidir. Hayvancilik ilde önemli bir yer tutmakta olup, büyükbas hayvancilik, koyun, keçi ve özellikle kivircik koyunu yetistirilmektedir.

Düzce'nin tarihi ile ilgili bilgiler veren kaynak Konuralp'tir. Düzce'nin 7 km. kuzeyindeki Konuralp'in kurulusunun Helenistik Çag öncesine dayandigi bilinmektedir. Kieros, Bthynia Krali I.Prousias yöreyi ele geçirdikten sonra Prousias adini almistir. Romalilar döneminde, bu isimle anilan diger kentlerden ayirmak için adina ad Hypium eklenmistir. Prousias ad Hypium, Hypios'daki Prousias demektir. Hypios, o yöredeki Melen Suyu'nun Ilkçag'daki adidir. Kentin II.yüzyilda gelistigi ve surlarinin disina kadar yayildigi günümüze gelebilen kalintilardan anlasilmaktadir. Konuralp ve çevresinde Antik Dönemden kalma çok sayida eser bulunmustur. Bunlar arasinda bronzdan ve pismis topraktan kandiller, sikkeler, yüzük taslari, heykelcikler, ünlü Milo Venüs'ünün benzeri bir heykelcik sayilabilir. Bu buluntularin en ilginçlerinden biri Tepecik yöresindeki mezarlikta bulunan I.yüzyila tarihlendirilen büyük mermer lahittir. Buluntularin en önemlisi kentin koruyucu tanriçasi Tyche'nin II.yüzyildan kalma 2,60 m boyundaki heykelidir. Bunlarin yani sira, III.yüzyildan kalma mermer bir çocuk basi, Sophocles biçimi giyimli bir erkek heykeli sayilabilir. Bu yapitlarin bir bölümü Istanbul Arkeoloji Müzesi'nde, bir bölümü de Üskübü Müzesi'nde sergilenmektedir. Konuralp M.Ö. 74 yilina kadar Bilecik, Bolu, Kocaeli ve Sakarya sehirlerini kaplayan bir alanda hakimiyet süren Bithynia Devleti'nin önemli sehirlerinden birisiydi. Kisa bir süre Pontus istilasina ugrayan sehir, ardindan Roma hakimiyetine geçmistir.
 
Osman Gazi'nin komutanlarindan Konuralp Bey, Düzce ve çevresini 1321-1323'te Bizans tekfurlari ile yapmis olduklari savaslar sonrasinda Osmanli topraklarina katmistir. XIV.yüzyildan sonra bölgeye Konuralp ili veya Konrapa denilmistir. Bolu'nun fethinden sonra da Düzce, Bolu sancagina bagli bir nahiye olmustur. XVI.yüzyilin ikinci yarisinda Düzce, çevredeki köylerin Pazar yeri konumuna gelmis ve buraya Düzce Pazari denilmistir.

Ormanlik bir bölgede bulunusundan ötürü, Osmanli donanmasinin kereste gereksinimi Düzce'den saglanmis, Anadolu ile Istanbul'un ulasim yolu üzerinde bulunusundan dolayi önemi daha da artmistir. XVIII. Ve XIX.yüzyillarda Kafkasya'dan, Dogu Karadeniz'den, Dogu Anadolu'dan ve Rumeli'den gelen göçmenler buraya yerlestirilmis ve onlara ücretsiz toprak verilmistir. 1869 yilina kadar Düzce nahiye olarak Göynük'e bagliydi. 1870 yilinda kaza oldu ve Kastamonu vilayetinin Bolu Sancagi'na baglandi. 30 Ekim 1918'de Mondros Mütarekesi'nin imzalanmasiyla Fransiz askerleri komsu kazalara kadar çikartma yapmislardir. Bu dönemde Bulgaristan göçmeni Nuri Bey, Düzce Müdafa-i Hukuk Cemiyetini kurmustur.
Milli Mücadeleye karsi 13 Nisan 1920'de Düzce'de baslayarak kisa sürede Bolu, Gerede, Mudurnu, Beypazari ve Nallihan'a yayilan Düzce Ayaklanmasi Istanbul Hükümetince yaptirilmistir. Ancak isyancilar Ankara yakinlarina kadar ilerlemisler, Kuvayi Milliye bütün güçleri ile isyana karsi koymus, 26-27 Mayis'ta bu isyan bastirilmistir. Cumhuriyetin ilanindan sonra Düzce Bolu'ya bagli ilçe konumuna getirilmis, 1999 yilinda da Il statüsüne getirilmistir.

Düzce 1944 Düzce Depremi, 1957 Abant Depremi, 1967 Adapazari Depremi ve 17 Agustos Körfez Depremlerinden büyük ölçüde etkilenmistir. 12 Kasim 1999 Düzce Depremi ise sehri yerle bir etmistir. Deprem yaralarinin daha kolay ve hizli sarilabilmesi amaciyla Bakanlar Kurulu kararinca Düzce “Türkiye'nin 81. ili” olmustur.

Ilde günümüze gelebilen eserler arasinda; Prousias ad Hypium kentinden tiyatro, surlar, mozaik dösemeler, su kanallari, mermer köprü, su kemerleri, Bizans dönemi kilisesinin yerine yapilan Konuralp Camisi (1323), Konuralp Hamami bulunmaktadir.
Mustafa Başbayraktar©2013